Artificial Life

จากสมการ Happy = Reality - Expectation นั้น เมื่อลองมาตีความค่าทีละอย่างแล้วก็พบว่านำไปใช้ประยุกต์ในการสร้างสังคมของสิ่งมีชีวิตเสมือนได้ โดยที่ Reality คือ Set ของค่าสถานการณ์ขณะนั้นซึ่งผมจะให้ Reality ที่เกิดจากปัจจัยภายในเช่นอาการเจ็บปวดต่างๆมีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับ 0 เสมอ ส่วน Expectation ได้จากการสะสม Reality ในช่วงกรอบเวลาหนึ่ง ผลลัพท์ของสมการนั้นจะทำให้เกิด Happy ซึ่งถ้ามีค่าน้อยกว่า 0 จะถือเป็นพลังงานสะสมที่รอการปลดปล่อย ดังนั้นจึงจะต้องมีอีกตัวแปรหนึ่งคือ Action ที่จะทำให้ค่าทุกอย่างกลับกลายเป็น 0 กลายเป็นสมการดังนี้

Action + Happy = 0
Action  = - Happy
Action = - (Reality - Expectation)
หรือ
Action = Expectation - Reality

ตัวอย่างเช่น

เบื่อ

สมมติให้เหตุการณ์ Reality เป็น 0 คือไม่มีนัยยะสำคัญอะไร ในขณะที่ Expectation อาจจะติดค่าประสบการณ์บางอย่างมาด้วยสมมติเป็น 0.5 ทำให้ Reality - Expectation = -0.5 ดังนั้นจึงต้องออก Action 0.5

ปวดฉี่

Reality ติดลบเนื่องจากกระเพาะปัสสาวะส่งสัญญาณออกมา ค่า Happy ที่ได้จึงเป็นลบ (มีพลังงานสะสม) ดังนั้นจึงต้องปลดปล่อยด้วย Action ที่เป็นบวก

สมหวัง

เมื่อ Reality ที่มาจากปัจจัยภายนอกมากกว่า Expectation ผลคือได้ค่า Happy ที่เป็นบวกนั่นคือได้ปลดปล่อยพลังงานอยู่แล้ว ดังนั้น Action จึงเป็นลบ เพราะส่วนใหญ่เวลาที่เรามีความสุขก็มักจะไม่ได้ออก Action อะไรนอกจากเสพหรือเก็บเกี่ยวพลังงานกลับคืน

กลัว

เกิดจาก Reality ที่แกว่งมีผลให้ Expectation แกว่งตามหรือคาดคะเนไม่ได้ ทำให้เกิดเป็นคลื่น Happy ที่ติดลบ ทำให้ Action แกว่งตาม เช่น อาการตื่นเต้นตัวสั่น

แล้ว Action ของแต่ละสิ่งมีชีวิตเสมือนก็ส่งผลให้เกิด Happy ต่อสิ่งมีชีวิตตัวอื่นๆซึ่งจะบวกหรือลบขึ้นอยู่กับ Expectation ที่ไม่เท่ากันเหนี่ยวนำให้เกิด Action เป็นโดมิโนไม่รู้จบ

หมายเหตุ:

ที่เขียนมาทั้งหมดทั้งมวลนี้เป็นแค่โมเดลจำลองบนโลกเสมือนเท่านั้นซึ่งในโลกแห่งความเป็นจริงนั้นมีเหตุปัจจัยที่ซับซ้อนกว่านี้มาก การนำไป Implement จริงจึงเป็นวิธีพิสูจน์โมเดลได้ดีที่สุด

ความคิดเห็น