ชีวิตใหม่

 ด้วงยืนมองตัวเองหน้ากระจกห้องน้ำ จัดเน็คไทด์ให้เข้าที่ เขาขึ้นรถตู้ไปทำงานเหมือนอย่างเคย ฆ่าเวลาด้วยการเล่นโทรศัพท์ บันทึกเรื่องราวอะไรบางอย่างเอาไว้ในโน้ท รถตู้วิ่งมาจอดที่ป้ายหนึ่ง เขาชะเง้อหาใครบางคน แล้วก้มลงไปเล่นโทรศัพท์ต่อ อ่านไลน์กำลังเล่าถึงเพื่อนของเขาโดนสอบสวนอยู่ที่ สน


รถตู้กำลังจะออก...

เขาชะเง้อมองหาใครบางคนอีกครั้ง

สำนักงานใหญ่ธนาคารสูงเสียดฟ้า ด้วงถึงออฟฟิตตอนเก้าโมงเป๊ะ ไม่ขาดและไม่เกิน หัวหน้าสมชายยิ้มร่า ทำหน้าพยักเพยิด เรียกเขาผ่านกระจกใสทำทีเชิญมาที่ห้อง

สมชาย : ผมว่าพักนี้คุณดูเหม่อลอย
ด้วง : ... ว่ายังไงนะครับ
สมชาย : ที่เรียกมาคุยอยากให้เข้าใจว่า ถ้าคุณยังเป็นแบบนี้ต่อ สักวันเด็กรุ่นใหม่จะก้าวข้ามหัวคุณไป
ด้วง : แล้วมันเป็นปัญหากับงานหรือว่ากับผม
สมชาย : นั่นมันก็แล้วแต่...
ด้วง : ผมก็ยังทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย
สมชาย : แต่สักวันหนึ่งคุณก็ต้องโต ถ้าคุณคิดแค่ว่าทำให้จบไปวันๆผมคิดว่ามันไม่ใช่
ด้วง : ก็นั่นแหละผมถึงถามว่ามันเป็นปัญหากับ...
สมชาย : คุณไม่เข้าใจ คุณทำงานตามลำดับ 1,2 ถึง 3 แต่ผมคาดหวัง 4 ผมหวังให้คุณนำ ไม่ใช่ตาม
ด้วง : คุณคิดว่างานโอเพอเรชันที่ต้องมาทำซ้ำซากทุกวันทั้งปีมันจะมีอะไรให้ทำมากกว่านี้เหรอ
สมชาย : นี่ไงคุณไม่เข้า...
ด้วง : ควย!
สมชาย : !?....

ด้วงเดินไปเก็บสมุด ปากกาที่ยังพอใช้ได้ แฟลชไดรว์ เขาขอถุงขยะจากแม่บ้าน บรรจงเก็บของใส่ถุง ปิดคอมแล้วก้าวออกจากธนาคาร ท่ามกลางการตกตะลึงของพนักงาน สมชายได้แต่ยืนดูโดยไม่พูดอะไร

แม่งไม่เข้าใจ...

ด้วงกลับถึงบ้าน วางถุงขยะไว้ข้างโต๊ะทำงาน เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า มีเสียงคนเคาะประตู แม่เดินเข้ามาทำหน้าแปลกใจ ด้วงถอดเน็คไทแขวนเก็บในตู้
แม่ : ลืมของเหรอ
ด้วง : (ก้มหน้าก้มตาเก็บกระเป๋า)
แม่ : มีอะไรรึป่าว ด้วง
ด้วง : ลาออกแล้วแม่
แม่ : เหรอ
ด้วง : จะไปตจว สักวันสองวัน
แม่ : จะไปที่ไหน
ด้วง : ยังไม่รู้...

ที่สถานีขนส่งหมอชิต ด้วงในเสื้อโปโล กางเกงแสล็ค ขึ้นรถตู้เป็นคนสุดท้าย รถเคลื่อนตัวออก
จุดหมายปลายทางคือพัทยา ด้วงเปิดอ่านไลน์กลุ่มเห็น 140 ข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน ภาพล่าสุดคือบุญ โหน่งและขวดเบียร์เกลื่อนริมหาด สักพักข้อความใหม่ก็เด้งเข้ามา

"ใครสะดวกเชิญ"

ด้วงเปิดแอพโน้ท เขียนอะไรบางอย่าง เอามือล้วงหยิบหูฟังจากในกระเป๋า เปิดยูทูป เลือกเพลง Sailing the Ocean รถตู้ค่อยๆเคลื่อนตัวออก
สีหน้าด้วงผ่อนคลายพร้อมกับหลับตาลงช้าๆ...

ความคิดเห็น

บทความที่ได้รับความนิยม